بررسی آموزش انجام اشاره بر رشد مهارتهای گفتاری کودکان مبتلا اختلالات نافذ رشدی

 

چکیده پایان نامه

مقدمه

    کودکان دارای اختلالات نافذ رشد در تکامل عصبی مشکلات عمده دارند آنها در فعالیت های تقلیدحرکتی عملکرد خیلی ضعیفی را از خود نشان می دهند و اختلالات نورولوژیکی ظریفی را به صورت چشمگیر از خود نشان می دهند این اختلالات عملکردی باعث ایجاد مشکل در کاربرد ژستچر می گردند ارزیابی دقیق تر نشان می دهد که رشد حرکتی آنها متناسب با سن تقویمی آنها نمی باشد .وینگ نیز در 1969 پی برد که یک سوم این کودکان دچار خام حرکتی هستند و در ان واحد نمی توانند بیش از یک فعالیت را انجام دهند و تقلید نیزیک پدیده ی منفرد نمی باشد بلکه ترکیبی از اجزا cognitive-representational   و visual perceptual - motor می باشد و همانگونه که می دانیم نیز ژستچر های  معنی دار نیز سمبولیک بوده و با زبان نیز ارتباط  دارند transitive gesture  ها و intransitive gesture ها از جمله ی این موارد هستند که در آنها با یک شی تخیلی و یا بدون آن یک ژست ارتباطی را به کار می گیریم روگرس و پنینگ تون در 1991 شواهدی مبنی بر وجود مشکل در تقلید حرکات بدنی بی معنی و فعالیت های سمبولیک معنی دار پیدا کردند.و در مطالعه ی حاضر می خواهیم تا نحوه ی تاثیر آموزش اشاره بر رشد مهارتهای گفتاری و زبانی  کودکان مبتلا اختلالات نافذ رشدی را مورد مطالعه قرار دهیم .

    نکته ی قابل توجه این است که تقلید حرکتی شبیه سازی خصوصیات حرکتی یک مدل توسط یک مشاهده کننده می باشد .این مهارت یکی از مهارت های ضروری برای یادگیری زبان می باشد به نحوی که کودکان قبل از درک اطلاعات زبان شناختیexplicit  ذخایر رفتار های اجتماعی و غیر اجتماعی خود را با به کاربردن تقلید افزایش می دهند در DSM-IV-TR  مربوط به سال 2000 میلادی مشکل تقلید یک معیار تشخیصی برای اختلالات نافذ رشدی می باشد بر اساس این معیار کودکان مبتلابه اختلالات نافذ رشدی  در IMITIATIVE  PLAY SOCIAL محدودیت دارند بر اساس یافته ها MOTOR IMITIATION PROBLEM عموما در این کودکان مشاهده شده و علامت منحصر به فرد این اختلال می باشد .ژستچر های  معنی دار سمبولیک بوده و با زبان نیز ارتباط  دارند و ما می توانیم با دستکاری و بهبود مهارت های تقلیدی ، مهارتهای زبانی و گفتاری مبتلایان را بهبود دهیم  در این مطالعه به بررسی آموزش اشاره و تقلید و تاثیر آن برمهارتهای گفتاری و زبانی مبتلایان به اختلالات نافذ رشدی خواهیم پرداخت و یافته های حاصل را در بهبود مهارتهای گفتاری و زبانی در این طیف از اختلالات به کار خواهیم برد .

    از جمله مواردی مهمی که کودکان دارای اختلالات نافذ رشد در آن مشکل دارند مهارت تقلید می باشد و از آنجا که بخشی از مهارت های گفتاری و زبانی به وسیله ی تقلید آموخته می شود هرگونه اختلالی در آن می تواند منجر به آسیب در مهارت های ارتباطی و از جمله گفتار و زبان شود و گفتار درمانگران نیز در برنامه های درمانی خود از مهارت تقلید استفاده می نمایند اما به درستی ماهیت و نحوه ی اثر گذاری آن بر مهارتهای ارتباطی در اختلالات نافذ رشدی به درستی مشخص نشده است . براساس تحقیقات توانایی تقلید کلامی یادگیری زبان و گفتار را در افراد مبتلا به اختلالات نافذ رشدی پیش بینی می نماید کودکان مبتلایی که مهارت تقلیدی خوبی دارند بازده درمانی خوبی رانیز دارند . مطالعات نشان داده که می توانیم با آموزش مهارت های تقلید وsign  مفاهیم انتزاعی، نحو،و مهارتهای generative زبانی را آموزش دهیم. با فراگیری sign این کودکان در مهارت های ارتباطی خود به خود بهبودی نشان می دهند و همزمان نیز بهبود توانایی آنها در مهارتهای اجتماعی و self _stimulatory  را مشاهده می نماییم. بنابراین مهارت انجام اشاره می تواند در ارزیابی و درمان کودکان مبتلا به اختلالات نافذ رشدی موثر باشد و دربرنامه ی  ارزیابی  و درمان آنها گنجانده شود .(جعفر معصومی  کارشناس ارشد گفتار درمانی)

Email: jafarmasumi@Gmail.com                      

 



تاريخ : چهارشنبه 18 اردیبهشت1392 | 11:47 قبل از ظهر | نویسنده : زهرا رضایی |

*-اگر در زندگي ات در يك ترافيك سنگين گير كردي  نا اُميد نشو   دردنيا مردماني هستند كه رانندگي براي آن ها يك امتياز بزرگي است.                

*اگر يك روز در محل كارت روز بدي را داشتي به مردي  فكر كن كه سال هاست بيكار است وشغل ثابتي ندارد.

*اگر غصه زودگذر بودن تعطيلات آخر هفته را مي خوري به زني فكر كن كه باتنگدستي روزي 12 ساعت كار مي كند تا فقط شكم فرزندانش را سير كند.

*وقتي ماشينت خراب ميشود ومجبوري ساعت ها پياده بروي به معلولي فكر كن كه دوست دارد يكبار فرصت راه رفتن داشته باشد.

*وقتي كه متوجه موهاي سفيد در آينه ميشوي غصه نخور به يك بيمار در سرطاني فكر كن كه آرزو دارد كاش مويي داشت.

*ممكن است احساس بيهودگي كني وفكر كني اصلاً براي چه زندگي مي كني ؟شكر گزار باش در اينجا كساني هستند كه عمرشان آنقدر كوتاه بود كه فرصت كافي براي زندگي كردن نداشتند.

به ياد داشته باش همه چيز مي تواند بدتر هم باشد تو مي توانستي يكي از آن ها باشي.


برچسب‌ها: تلنگر, یادمان باشد

تاريخ : چهارشنبه 28 فروردین1392 | 1:36 بعد از ظهر | نویسنده : اعضم آجودانی |

چه کسي به عنوان
 اتيسم شناخته مي شود؟

متخصصين تخمين مي زنند که از هر 1000 کودک، 3 تا 6 نفر آنها اتيسم متولد مي شوند ( بعضي منابع 1 به 166 تولد را ذکر مي کنند). مردان 4 برابر بيشتر از زنان مبتلا مي گردند. به نظر مي رسيد که اتيسم در بعضي خانواده ها بيشتر ديده مي شود، اما قابل سرايت نيست.
هميشه تشخيص فرد مبتلا به اتيسم آسان نيست. افراد اتيستيک ممکن است هوش بالا يا پايين داشته باشند. افراد اتيستيک ممکن است ساکت يا پر حرف، خجالتي يا خوش برخورد، خوب يا بد در زمينه تحصيلي باشند. بعضي از آنان خوش رفتار هستند، در حالي که برخي ديگر مشکلات رفتاري شديدي دارند. در واقع فردي با تشخيص آسپرگر ممکن است نسبت به فردي با تشخيصNOS-PDD، مشکلات اضطرابي يا حسي داشته يا نداشته باشد. تهیه کننده:خانم حسنی



تاريخ : یکشنبه 2 اسفند1388 | 0:14 قبل از ظهر | نویسنده : |

پرتحرکی کم توجهی سه دسته علامت دارد:

پرتحرکی

کارهای ناگهانی

کمبود تمرکز و توجه

1-این اختلال از شایع ترین اختلالات رفتاری کودکان است که می تواند از قبل تولد تا سال های بزرگسالی باقی بماند ،ولی اکثرا در نوجوانی کاهش پیدا می کند.

2- مقداری از آن حالت ارثی است و در نواحی خاصی از مغز مشکل وجود دارد.

در ضمن می دانیم مردم تصورات اشتباهی در مورد علت آن دارند و بهتر است به جای مقصر کردن خودمان یا دیگران به دنبال درمان باشیم.

3- این اختلال روی تمام زندگی کودک و پدر و مادر و بچه های دیگر تاثیر می گذارد و باید درمان شود.

4- درمان دارویی روی آن موثر است و هم زمان باید از روش های تربیتی خاص هم استفاده کرد .

علاوه بر دارو چه کار کنیم؟

-اول از همه این که محیط محیط زندگی کودک پرتحرک باید آرام باشد، شلوغی و تحریک  زیاد باعث می شود رفتارش ناگهانی و پر از حواس پرتی باشد.

- آرامش اطرافیان باعث کم شدن بی قراری او می شود.

- اگر زود جوش می آورد، مواظب باشیم او را زیاد تحریک نکنیم .

- هرزمان فقط چندتا قانون اصلی برای خانه داشته باشیم و روی همان ها پافشاری کنیم .

- نخواهیم تمام رفتارش درست و ایده آل باشد، (خیلی از جزییات را می توان نادیده گرفت).

- مواظب باشیم رفتارمان با او دایم تغییر نکند تا او احساس کند می تواند روی ما حساب کند.

- هرچه قانون ها مشخص تر باشد ، نظارت بیشتر و نظم برقرار باشد، کارآیی این بچه ها بیشتر و بهتر می شود.

- بهتر است تشویق و تنبیه فوری انجام شود تا اثر کند .

- و باید بداند به خاطر کدام رفتارش تشویق یا تنبیه شده است.

- در تنبیه نباید کودک را از نیازهای اصلی مثل غذا ،آب ، خوردن و خوابیدن، سلامتی، احساس امنیت و نیاز به دوست داشته شدن محروم کرد.

- در بعضی از رفتارهای ناپسند روش "نادیده گرفتن"بسیار موثر است.

- درجریان تنبیه او باید بداند او را همیشه دوست داریم.

- تشویق و تنبیه باید متناسب با رفتار کودک باشد.

 

 

 

 

نتیجه می گیریم:

درمیان روش های تربیتی به کار رفته دو روش برای تربیت بچه های پرتحرک موثر بوده است:

اول: ایجاد یک رابطه ی مثبت

دوم: ایجاد یک رابطه ی مقتدرانه با کودک

 

"نکات اصلی کودک پر تحرک"

هم زمان با درمان دارویی ، رابطه ی مثبت با کودک

گذاشتن قانون و اجرای مقتدرانه آن

تشویق و تنبیه

ایجاد محیط آرام و باثبات

 

 

 

 

 

نتیجه:

اکثر پدر . مادرهایی که بچه ی پرتحرک دارند، کم و بیش فرسوده و عصبانی و خسته اند و بامدارا کردن با مشکلاتشان احتیاج به صبر و تحمل و انرژی دارند،و معمولا آن هایی موفق ترند که به حال خودشان هم توجه دارند.

 

هم کودکان اشتباه می کنند و هم بزرگترها، پس به خودمان زیاد سخت نگیریم.

 

خلاصه ای از کتاب کودک پرتحرک

نوشته :دکتر سیدمحمدمسعود ازهر  

               

  کودک پرتحرک

    بیش فعال

تهیه کننده : حافظی

مشاور آموزشگاه استثنایی  بهار



تاريخ : پنجشنبه 17 دی1388 | 8:16 قبل از ظهر | نویسنده : |

 انشا ی یک کودک اتیسم:                                                                                                من به بهشت می روم میوه می خورم خیار موز انار آلبالو گیلاس زرد آلوکیوی پرتقال نارنگی وازخداتشکر می کنم.                                                            

وکارهای خوب انجام می دهم .دست به قلف وکیلید نمی زنم وبه دنبال آن نمی روم.وقتی خدا مرابه خانه ام رساندازآن تشکرمی کنم وبه مامان ومادرم سلام واحوال پورسی می کنم وبه زیر کرسی می روم ومی خوابم وصبح بیدارمیشوم وبه دنبال آن نمی روم ومی خواهم توخانه بمانم وبه یخچال نروم وخودرادست نمی زنم ومی شینم پیش درس ومشقم ومی شنم ومن دررابرای او را به من بازر می می کنم                                                                                                                                                 تهیه کننده :خانم محمدی تنظیم :خانم حسنی



تاريخ : شنبه 28 آذر1388 | 11:57 قبل از ظهر | نویسنده : |

چگونه مشکلات گفتار و زبان اتيسم را درمان کنيم؟    

 اگر پزشک شک کند که کودکي اتيسم است يا انواع اختلالات را دارد او را به انواع متخصصين  ارجاع مي دهد. که شامل آسيب شناسان گفتار و زبان مي شود يعني کساني که ارزيابي ادراکي از توانايي او در برقراري  ارتباط انجام مي دهند و برنامه درماني را طرح ريزي و ارائه مي دهند.                                        

براي بهبود ارتباطات در افراد اتيسم، اين بهترين روش نيست بلکه بهترين درمان آن است که ما آموزش را در سالهاي پيش از دبستان در حد توانايي فرد که شامل ارتباط و رفتار است شروع کنيم و هم خانواده و هم پرستار بچه بايد درگير باشند. هدف درماني بايد مفيد باشد و روابط را بهبود بخشد. براي مثال: اگر هدف ما ارتباط کلامي باشد، در مورد سايرين هدف برقراري ارتباط به وسيله يک سيستم سمبليک مانند تخته هاي ارتباطي ( تخته هاي حاوي عکس ) تأمين مي شود. درمان بايد  شامل ارزيابي هاي دوره اي عميق باشد که توسط افرادي که آموزش خاص در ارزيابي اختلالات زبان و کلام ديده اند ( مثل آسيب شناسي زبان و گفتار ) انجام مي شود. فيزيوتراپيست ها و ارتوپديست ها بايد با گفتاردرمانها کار کنند تا بتوانند رفتارهاي ناخواسته اي را که  در روابط اجتماعي آنها اختلال ايجاد مي کند کم کنند . بعضي افراد به خوبي به برنامه هاي اصلاح رفتارهاي ساختار بالا واکنش نشان مي دهند. بعضي از آنها به برنامه هاي  درماني ( کار در خانه ) که موقعيت هاي طبيعي را به عنوان پايه آموزش انتخاب مي کنند بهتر جواب مي دهند. در بعضي از کودکان اتيستيک ساير شيوه هاي درماني از قبيل موسيقي درماني و درمانهاي يکپارچگي حسي توانايي کودک را در واکنش به اطلاعاتي که از حواس گرفته مي شود بهبود مي بخشند ليکن تحقيقات هنوز در مورد کارآمد بودن اين روشها کامل نيست.                                                         

درمانهاي دارويي ممکن است دامنه توجه فرد را بهبود بخشد يا رفتارهاي ناخواسته اي مانند تکان دادن دست را کاهش بدهد اما استفاده طولاني از اين نوع درمان هاي طبي به دليل عوارض جانبي اغلب مشکل است يا قابل طرح ريزي نيست. هيچ دارويي کشف نشده که اختصاصا بتواند به مشکلات ارتباطي افراد اتيستيک کمک کند. مکملهاي ويتاميني و معدني، رژيمهاي غذايي خاص و روان درماني نيز اغلب استفاده شده اند اما تحقيقات مستندي در مورد کارآيي آنها به دست نيامده است.

 

http://iranautism.ir/raftar.htm



تاريخ : یکشنبه 22 آذر1388 | 4:53 بعد از ظهر | نویسنده : |
خاطرات ان روزها

آن روزمثل همیشه ساعت 7بیدارشدم صدای دستی که به شیشه می زد متعجب وبعدنگرانم کرد!

دررابازکردم مصطفی شاگردم بود.چشمانش درسرمای صبح روستا قرمزشده بود.حالت خاصی

داشت: مملو ازبیقراری ونشاط

درچشمانم خیره شدوگفت:اجازه مدرسه میای؟گفتم آره هنوزادامه ی حرفم رانزده بودم که دویدورفت .تمام طول راه فکرمی کردم :چه چیزی مصطفی را برای اولین بار وصبح به این زودی اینجا کشانده؟

واردمدرسه شدم وسرکلاس رفتم روی میزم چندتا هدیه بود درهمان لحظه که بچه ها می گفتند:اجازه روزت مبارک ( مصطفی با آن قدو هیکل ریزش جلو دویدویه دونه بشقاب چینی کوچولو بهم داد وخندید)من هنوز هم آن بشقاب را مثل آن روز دوست دارم. تهیه وتنظیم خانم حسنی



تاريخ : سه شنبه 10 آذر1388 | 0:29 قبل از ظهر | نویسنده : |

 

اتیسم در کودکان

 

                                      

 نتایج مطالعات نشان می دهد کودکانی که در سن یک سالگی نسبت به صدا زدن نام شان واکنش نشان نمی دهند احتمال دارد که مبتلا به بیماری اوتیسم باشند.
به گزارش پایگاه اینترنتی دانشگاه کالیفرنیا عدم واکنش کودکان یک ساله در مقابل صدا زدن اسمشان می تواند در شناسایی بیماری اوتیسم مفید باشد.البته نمی توان گفت که تمامی این کودکان مبتلا به اوتیسم باشند.
پژوهشگران بر این باورند اگر بیماری اوتیسم در مراحل اولیه تشخیص داده شود درمان آن بسیار سریع تر صورت می گیرد و در سنی که مغز کودکان در حال رشد می باشد اگر معاینه شوند می توان ابتلا به اوتیسم را در آنها کاهش داد. مطالعاتی که بر روی 50 کودک 6 ماهه و 101 کودک یک ساله که یکی از اعضای خانواده آنها مبتلا به اوتیسم بودند و 43 کودک 6 ماهه و 46 کودک یک ساله که سابقه اوتیسم در خانواده آنها به چشم می خورد .

مشخص شد 82 درصد از کودکان 6 ماهه و تمامی کودکان یک ساله که سابقه اوتیسم نداشتند، نسبت به صدا زدن اسمشان واکنش نشان می دادند، اما کودکان 6 ماهه و یک ساله که در خطر اوتیسم قرار داشتند به ترتیب حدود 64 و 86 درصد نسبت به اسمشان واکنش نشان می دادند.
البته پژوهشگران یادآور شدند گاهی اوقات عدم واکنش کودکان به دلیل موقعیت نامناسب دید، لجبازی کردن و یا عدم برقراری ارتباط می باشد.//

نویسندگان:حسینی - حسین پور - حسنی



تاريخ : یکشنبه 8 آذر1388 | 4:37 بعد از ظهر | نویسنده : |

نکاتی در ارتباط با دانش آموزان اوتیسم

 

* دانش آموزان مبتلا به درخود ماندگی «اندیشمندان دیداری» هستند و به حمایت دیداری نیاز دارند.

 

* برای اینکه بتوانیم در ذهن یک فرد مبتلا به درخودماندگی که از فقدان تخیل رنج می برد سهیم شویم، خودمان باید دارای سطوح متعددی از تخیل باشیم تا بتوانیم کاستی های وی را جبران نمائیم.

 

* کیفیت زندگی فرد مبتلا به درخودماندگی، بیشتر به شیوه سازگاری دیگران با وی بستگی دارد تا تلاش های خود او، به خاطر داشته باشید که باید سعی کنیم خود را در ذهن او شریک سازیم و مشکل او را درک کنیم و سعی کنیم جهان را آن گونه که او می بیند تصور کنیم هر چند این کار چالش برانگیز باشد، این کار ساده تر از آن است که او را وادار کنیم با دیگران همفکری کند.

 

* کسانی که با کودکان خردسالان مبتلا به درخودماندگی کار می کنند، اگر با مسئله درخودماندگی آشنا نباشند، علیرغم تمامی کوشش ها و مقاصد خویش، به خاطر عدم تطابقش، کودکان را در موقعیت هایی قرار می دهند که برای آنها کاملاً مشکل است و این امر باعث مشکلات رفتاری در آنان می شود.

 

* شخص مبتلا به درخودماندگی در پی بدن به حالت چهره، نگرش ها و نگاه ما با مشکل مواجه است او به سختی می تواند آنچه را که ما احساس می کنیم، فکر می کنیم و قصد انجام آن را داریم درک کند.

 

* آسان سازی (استفاده از ابزار متداول و پایین آوردن سطح انتظارات) می تواند مهعمترین راهبرد آموزشی در زمینه ی کمک به افراد ویژه (کم توان ذهنی) متعارف باشد. اما در مورد افراد مبتلا به درخودماندگی این راهبرد آموزشی به تنهایی کارایی ندارد، چون هر یک از افراد مبتلا به خوددرماندگی نه تنها در رشد تاخیر دارند بلکه هر کدام رشد متفاوتی دارند. او ویژه است اما نوعی حخاص از افراد  ویژه. نه تنها به آسان سازی احتیاج درد بلکه به واضح سازی فوق العاده ای هم نیازمند است. او یک پشتیبان می خواهد، یک شیوه ی آموزشی با حداکثر حمایت دیداری.

 

* افراد اتیستیک در جهانی زندگی می کنند که آن را نمی فهمند و یا به دشواری درک می کنند.

آنها نمی توانند چننی دنیایی را برای خود معنا کنند و این کار برایشان دشوار است. بنابراین تعجب آور نیست که آنها به ظاهر از دنیا روی گردانده اند و گهگاه ناکامی خود را با کوباندن سر به دیوار و یا با یک ناسازگاری نشان می دهند.

 

* والدین عزیز رفتار کودک را درک کنید، اگر علت رفتار کودک درک شود تحمل آن بسیار آسانتر می گردد.

 

* کودک اتیستیک را باید به انواع کارها مخصوصاً فعالیت سرگرم نمود تا فرصت نشستن و گوش دادن به صداهای درونی خود را نداشته باشد.

 

* در برابر بچه های اتیستیک (در کل همه بچه ها) نباید بلند صحبت کنیم بلکه باید قاطع و محکم صحبت کنیم.

 

* برای بچه ی اتیستیک لحظه را برای جایزه دادن باید شکار کنیم.

 

* برای تولید رفتار مثبت همیشه باید از تشویق استفاده کنیم نه تنبیه.

 

* در گفتگو با این افراد باید از به کار بردن عبارات مبهم پرهیز کنیم.

 

 

منابع :

·      جنبه های پزشکی و آموزشی در خوددرماندگی – تی پیترز وسی گیلبرگ

·      اینترنت

 

تهیه و تنظیم :

خانم ها : حسینی – حسین پور



تاريخ : شنبه 11 مهر1388 | 11:10 بعد از ظهر | نویسنده : |

در مورد اتیسم  بشتر بدانیم

AUTISM

در خودماندگی یا اتیسم

 

هر چند که اتیسم برای اولین باردر سال 1943 تشخیص داده شده است ولی هنوز نیز یک ناتوانی نسبتا نا شناخته است.کسانی که به اتیسم مبتلا هستند مانند کسانی که فلج مغزی دارند از ناتوانی جسمی رنج نمی برند٬ آنها احتیاج به صندلی چرخدار ندارند و در ظاهر مانند هر فرد دیگری که چنین اختلالی ندارند به نظر می رسند.

 

از آنجا که یک کودک اتیسم در ظاهر مانند کودکان دیگر است بقیه فکر می کنند که رفتار متفاوت او به این علت است که بچه ی شیطان استو یا اولیای وی نمی توانند کنترل اش کنند.افراد غریبه معمولا این ملاحظه را در باره چنین کودکی ابراز می کنند.

 

اتیسم چیست ؟

 اتیسم یک اختلال رشدی دائمی است که بر نحوه ای که یک نفر با افراد پیرامون خود ارتباط می گیرد یا با آنها وارد رابطه می شود تاثیر می گذارد.

کودکان و بزرگسالان که اتیسم دارند برای ایجاد یک رابطه قابل فهم با دیگران مشکل دارند.

توانایی آنها برای ایجاد دوستی معمولا به اندازه قابلیت آنها برای فهم ابراز ات عاطفی دیگران محدود است.

کسانی که مبتلا به اتیسم هستند. اغلب از ناتوانایی های دیگری هم رنج می برند که مربوط به یادگیری است و به همراه اتیسم در فرد پیدا می شوند ولی هر فردی با چنین شرایطی در سطح معینی در فهم جهان پیرامون خود دشواری دارد.

علاوه براین وضعیت شکل دیگری از اتیسم وجود دارد که به آن سندرم آسپرگر می گویند و اغلب در باره کسانی گفته می شود که کار کرد این اختلال در آنها در سطح بالای طیف اتیسم قرار دارد

 

یک فرد اتیسم می گوید:

واقعیت برای یک اتیسم یک مجموعه شرایط مغشوش و بهم ریخته از وقایع ٬ افراد ٬ محلات ٬اصوات و تصاویر است.

 

 برای چنین فردی به نظر نمی رسد که مرز ٬ مفهوم یا نظم روشنی برای چیزی وجود داشته باشد . بخش قابل ملاحظه ای از زندگی  من صرف این می شود که سعی کنم الگویی که پشت هر چیز است را دریابم.

 

 اتیسم چه خصوصیاتی دارد؟

افرادی که مبتلا به اتیسم هستند اغلب در سه زمینه با مشکل مواجه هستند این مشکلات موسوم به اختلال سه وجهی نام دارد.

 

 مراوده اجتماعی : دشواری در ایجاد روابط اجتماعی بعنوان مثال منزوی از دیگران و یا بی تفاوتنسبت به آنان بودند. 

ارتباط اجتماعی : دشواری در ایجاد لفظی و غیر لفظی بعنوان مثال اینکه بطور کامل مفهوم حرکات و اشارات حالات صورت و لحن صحبت دیگران را نفهمیدن.

تخیل : دشواری در یادگیری بازی هایی که چند نفر در آنها در گیر هستند و یا باید از قدرت تخیل برایفهم آنها استفاده کرد.بعنوان مثال محدودیت در فعالیت هایی که به قدرت تخیل فرد مربوط می شوند.یا اینکه احتمالا آنها را فقط بطور خشک و مکرر تقلید کردند.

علاوه بر این اختلال سه وجهی رفتار تکراری و مقاومت در مقابل تغییر روال کار و زندگی نیز جزو خصوصیات فرد اتیستیک است.

 

چه چیزی عامل اتیسم است ؟

علت یا علائم دقیق اتیسم هنوز ناشناخته هستند ولی تحقیقات نشان داده است که عوامل ژنتیک در این باره مهم هستند. همینطور تحقیقات نشان داده است که اتیسم به رشته شرایطی مربوط است که بر رشد مغز تاثیر می گذارند و در قبل حین و یا در فاصله کوتاهی بعد از تولد رخ می دهند.

 

تشخیص

هر چه زودتر اتیسم در فرد تشخیص داده شود به همان اندازه شانس این که آن فرد کمک و حمایت مناسب را دریافت کند بیشتر خواهد شد.

 

اوتیسم چگونه درمان می شود؟

اوتیسم با جراحی و دارو درمان نمی شود (گرچه برخی از افراد مبتلا به آن برای بهتر کردن برخی علائم این بیماری مثل خشونت رفتار و مشکلات تمرکزی، در خود از دارو استفاده می کنند). در عوض، به افرادیکه به اوتیسم مبتلا هستند مهارت هایی آموزش داده می شود که به آنها کمک میکنند کارهایی که برایشان دشوار بوده را انجام دهند. بهترین نتایج در کودکانی دیده می شود که از سن خیلی پایین درمان را شروع می کنند یعنی بلافاصله پس از تشخیص.

برنامه های آموزشی خاص که برحس نیازهای فردی کودکان تعیین می شود معمولاً بهترین روش درمان است. این برنامه ها با آموزش نحوه برقراری ارتباط به کودک، روی شکستن سد ها و موانع ارتباطی کار می کنند (گاهی اوقات با استفاده از تصاویر یا زبان اشاره). مهارت های ابتدایی زندگی، مثل نحوه عبور از خیابان یا آدرس پرسیدن نیز در این برنامه ها مورد توجه است. یک برنامه درمانی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد مثل: گفتار درمانی، تن درمانی، موسیقی درمانی، تغییر در رژیم غذایی، دارو، کار درمانی و شنوایی یا بینایی درمانی. همان متخصصین که به تشخیص بیماری در کودک کمک کردند، معمولاض به اتفاق هم بهترین مجموعه درمانها را به علاوه برنامه آموزشی برای کودک در نظر می گیرند.

این افراد در زمان نوجوانی ممکن است بتوانند در کلاسهای عادی شرکت می کنند، اما ممکن هم هست که به خاطر مشکلات رفتار مداوم نیاز به کلاس ها و مدارس خاص در دوران دبیرستان داشته باشند.

 

برداشت ازkodakemotafavet.blogfa.com/



تاريخ : پنجشنبه 9 مهر1388 | 0:12 قبل از ظهر | نویسنده : |
  • آفساید
  • قالب بلاگ اسکای